[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: سال 14، شماره 53 - ( 6-1385 ) ::
جلد 14 شماره 53 صفحات 31-43 برگشت به فهرست نسخه ها
اشتقاق در زبان فارسی
عصمت خوئینی*
تهران، دانشگاه تربیت معلم تهران
چکیده:   (3727 مشاهده)
هدف مقاله حاضر آن است تا نشان ‌دهد مبحث «اسم جامد و مشتق» در دستور زبان فارسی، الگوبرداری نادرستی از قواعد زبان عربی بوده و منطبق با ساختمان زبان فارسی نیست؛ زیرا فارسی از گروه‌ زبان‌های ترکیبی است و عربی از گروه زبان‌های اشتقاقی. مؤلف با نقد سه دیدگاه متناقض دستورنویسان فارسی در باره اشتقاق، نتیجه می‌گیرد که مبحث اشتقاق در فارسی محدود به «اسم» نیست، بلکه دیگر انواع کلمه نیز ساخت اشتقاقی دارند. در پایان پیشنهاد می‌کند، با گسترش دامنه‌ اشتقاق به حوزه کلمات مرکب، تمام کلماتی که دستوریان مشتق شمرده‌اند زیر مجموعه کلمات مرکب به حساب آید و کلمات مرکب به دو گروه: مشتق و غیر مشتق، تقسیم شود.
واژه‌های کلیدی: دستور زبان فارسی، اشتقاق، کلمات مشتق، ‌ زبان‌ اشتقاقی، زبان ترکیبی
متن کامل [PDF 146 kb]   (369 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML     Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:


خوئینی عصمت. اشتقاق در زبان فارسی. دوفصلنامه زبان و ادبیات فارسی. 1385; 14 (53) :31-43

URL: http://jpll.khu.ac.ir/article-1-915-fa.html



سال 14، شماره 53 - ( 6-1385 ) برگشت به فهرست نسخه ها
دوفصلنامه زبان و ادبیات فارسی Half-Yearly Persian Language and Literature
Persian site map - English site map - Created in 0.16 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 3795