[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: سال 14، شماره 53 - ( 6-1385 ) ::
جلد 14 شماره 53 صفحات 111-134 برگشت به فهرست نسخه ها
فرافکنی و شخصیت‌بخشی در شعر حافظ
علی محمدی آسیابادی*
شهرکرد، دانشگاه شهر کرد
چکیده:   (2365 مشاهده)
شخصیت‌بخشی یکی از مهم‌ترین صورت‌های خیال است که به شکل‌های مختلف در شعر می‌آید و معمولاً با صنایعی همچون ایهام یا استخدام و حسن تعلیل همراه است. شخصیت‌بخشی به مثابه نوعی تشبیه یا استعاره دارای دو رکن است؛ یکی شخص و دیگری شیء. هرگاه ویژگی یا فعلی انسانی را به شیء نسبت دهیم یا به بیان دیگر در شیء فرافکنیم، حاصل کار شخصیت‌بخشی خواهد بود. این نوع تصویرپردازی یکی از مهم‌ترین وجوه زیبایی در شعر حافظ است. حافظ به شکل‌های مختلف به اشیاء شخصیت انسانی بخشیده و در این کار توفیق کم‌نظیری داشته است. مهم‌ترین ابزارهای حافظ در شخصیت‌بخشی به اشیاء، تشبیه، استعاره و ایهامی است که در وجه شبه یا جامع استعاره یا استعاره تخییلیه‌ای که لازمه استعاره مکنیه است وجود دارد.
واژه‌های کلیدی: شخصیت‌بخشی، فرافکنی، استعاره، تشبیه، ایهام، استخدام، وجه‌شبه، بلاغت
متن کامل [PDF 223 kb]   (296 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي |
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA code


XML     Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:


محمدی آسیابادی علی. فرافکنی و شخصیت‌بخشی در شعر حافظ. دوفصلنامه زبان و ادبیات فارسی. 1385; 14 (53) :111-134

URL: http://jpll.khu.ac.ir/article-1-918-fa.html



سال 14، شماره 53 - ( 6-1385 ) برگشت به فهرست نسخه ها
دوفصلنامه زبان و ادبیات فارسی Half-Yearly Persian Language and Literature
Persian site map - English site map - Created in 0.16 seconds with 29 queries by YEKTAWEB 3731