[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
پنج تفسیر منظوم صوفیانۀ نویافته
محمد محمدی1، محمود فتوحی2
1- دانشگاه فردوسی مشهد
2- دانشگاه فردوسی مشهد ، fotuhirud@gmail.com
چکیده:   (85 مشاهده)
یکی از جریان­های ادبی رایج در ادوار تاریخیِ صفویه و قاجاریه، تفسیرنویسی منظوم قرآن  به زبان فارسی است. ساختار فکری و زبانی این جریان ادبی در واقع ادامۀ تفاسیری همچون کشف الاسرار (تألیف 520 ق) به­ویژه نوبت ثالثه و مواهب علیّه (تفسیر حسینی) (تألیف  899- 897 ق) است؛ سنتی که از نثر به نظم گذار کرده و برای تثبیت و گسترش خود به نظم روی ­آورده است. در این راستا مطالعاتی صورت گرفته و آثاری نیز تصحیح و منتشر شده است. در پژوهش حاضر با مراجعه به منابع کتابخانه­ای و دسترسی به نسخ خطی پنج تفسیر منظوم کمتر شناخته شده را یافتیم که مشخصات و برخی ویژگی­های آنها به پژوهندگان مطالعات تصوف معرفی می­شود. این پنج تفسیر عبارتند از: 1. تحفه المؤمنین فیه تفسیر عم یتسائلون (تألیف 1068ق)؛ مولوی کریم­بخش صاحب متخلص به بدر  2. تفسیر رشیدی (تألیف حدود 1300 ق)؛ ابوالفیاض قمرالحق 3. تفسیر نجم اصفهانی (تألیف 1336- 1335ق)؛ نجم­الحکماء محمد موسوی واعظ ملقب به نجم اصفهانی 4. تفسیر اسماء الحسنی؛ گدا (؟) 5. تفسیر منظوم؛ نذر حسن بن محمد علی زیدی (1366-1247ق).  
واژه‌های کلیدی: تفسیر منظوم صوفیانه، تحفه المؤمنین، تفسیر رشیدی، تفسیر نجم اصفهانی، تفسیر اسماء الحسنی، تفسیر منظوم زیدی.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ادبیات عرفانی
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
دوفصلنامه  زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی Half-Yearly Persian Language and Literature
Persian site map - English site map - Created in 0.09 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4509