[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
بازخوانی رابطه مرید و مراد بر اساس نظریه گفتمان قدرت میشل فوکو
عباس مشعوفی1، مهدی محبتی
1- ، amashoufi53@gmail.com
چکیده:   (78 مشاهده)
در سنت متصوفه ،  سلوک در وادی طریقت  نیازمند پیری است که می‌بایست سالک را از گریوه‌ها و راه‌ها، عبور دهد و دست‌گیر وی شود. بسیاری از کتاب‌هایی که ناظر بر آداب  سیر وسلوک می‌باشد بر ضرورت حضور پیر طریقت و التزام سالک به پیروی از وی تاکید نموده‌اند. در این راهبری، گفتمانی میان مرید و مراد شکل می‌گیرد. گفتمانی که در آن  پیر   با طرح نظم و انضباطی که مرید را موظف و مقید به انجام آن می‌داند (آداب طریقت)، سعی در هدایت و ی دارد.   هدف این مقاله این است که در کنار بازخوانی رابطه مرید و مراد براساس نظریه گفتمان قدرت میشل فوکو، جنبه‌های «انقیاد» و « استحاله‌ی سالک » از «فاعل شناسا و آزاد» به «سوژه‌ی تابع و مقید» در فرهنگ متصوفه مورد ارزیابی قرار دهد  این مقاله از روش تحلیل گفتمان  بهره می گیرد. پیامد این گفتمان اقتدارگرا و وجود «سوژه‌های مقید» را می توان در عدم  فرهنگ چند‌صدایی و پویا در سنت متصوفه، ولی‌پرستی و شکل‌گیری مجموعه‌ی آیینی «آداب زیارت» دید. 
 
واژه‌های کلیدی: تصوف، مرادومرید، اقتدار، گفتمان، پساساختارگرایی
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ادبیات عرفانی
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
دوفصلنامه  زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی Half-Yearly Persian Language and Literature
Persian site map - English site map - Created in 0.09 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4509