[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی محورهای فکری جامی در زمینه اخلاق عرفانی در هفت اورنگ
عبدالرحمن دیوسالار1، احمد غنی پورملکشاه، مرتضی محسنی
1- ، abdolrahmandivsalar@gmail.com
چکیده:   (48 مشاهده)
اخلاق عرفانی مجموعه‌ای از الگوهای معرفت شناختی است که نتایج و کارکرد آن، تجلی صفات خداوند در عارف است و غایت آن، کامل ساختن و رساندن انسان از فروترین حدّ وجودی خود به بالاترین مرتبه کمال است که در این راه با طیّ طریق و سیر در منازل معنوی و بر محور پیراستگی از رذایل و آراستگی به فضایل از راه ریاضت و مجاهدت به دست می‌آید. توجّه به این مفهوم غنی و پُربار معنوی در مثنوی هفت اورنگ جامی بسیار خودنمایی می‌کند. هدف این مقاله پس از ارائه تعاریف اخلاق و اخلاق عرفانی، استخراج و بیان شمّه‌ای از مضامین اخلاق عرفانی در مثنوی هفت اورنگ است که در سه حوزه اخلاق عرفانی، یعنی «ارتباط انسان با خدا»، «ارتباط انسان با خود» و «ارتباط انسان با انسان‌های دیگر» و نیز در پنج ساحتِ «عقیدتی- معرفتی»، «احساسی و عاطفی»، «ارادی»، «کردار» و «گفتار» و به روش توصیفی تحلیلی طرح شده‌اند. با مطالعه این مثنوی مشاهده می‌شود که جامی سعی دارد تا مخاطبانش را به سوی زندگی اخلاق عرفانی با محوریت بندگی خدا سوق دهد. از این رو مضامین به کار رفته در این مثنوی، بیشتر بر حول حوزه ارتباط انسان با خدا می‌گردد.
 
واژه‌های کلیدی: اخلاق عرفانی، سه حوزه اخلاق عرفانی، ساحات مختلف وجود انسان، هفت اورنگ، جامی
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ادبیات عرفانی
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
دوفصلنامه  زبان و ادبیات فارسی دانشگاه خوارزمی Half-Yearly Persian Language and Literature
Persian site map - English site map - Created in 0.08 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4509