A Study of "Khetab be Parvane ha" from the Perspective of Persian Grammar

10.18869/acadpub.jpll.24.81.119
Abstract
Contemporary poetry can be divided into the poetry of before and after the Islamic Revolution. Among the post-revolutionary poetry, the Pishro or avant-garde Poetry is the most important style of poetry. The well-known figure of this kind of poetry is Reza Baraheni (1935- ) who became the most influential poet of the Post-Revolution Poetry with the publication of his Khetab be Parvane ha and introducing his literary ideas in different articles. Baraheni attempts in his poetic theory, which is known as lingual theory, to reach multilingualism in poetry, multiplicity of forms and language, disintegration of meaning, disintegration of narrative, disintegration of grammar, formalism, and disintegration of description. In the present study, topics such as morphological innovations and morphological and syntactic deviations in Khetab be Parvane ha are studied. As a result, deviations in these poems are divided into two: the successful linguistic part where Baraheni manages to bring some new words into Persian language without disturbing its morphological structure, and the unsuccessful syntactic part where all the rules governing the sentence have been disturbed.
Keywords
Reza Baraheni
Khetab be Parvane ha
Grammar of Persian Language
morphology
syntax
انوری، حسن و حسن احمدی‌گیوی (1385) دستور زبان فارسی2. (ویراست سوم). چاپ ششم. تهران: فاطمی.
باباچاهی، علی (1377) گزاره‌های منفرد. 3 جلد. تهران: نارنج.
براهنی، رضا (1384) «اگر صادق باشیم با زخم می‌میریم». ماهنامة بایا. شمارة 38: 77-90.
براهنی، رضا (1378الف) «چگونه پاره‌ای از شعرهایم را گفتم1». ماهنامة بایا. شمارة 1و2: 12-19.
براهنی، رضا (1378ب) «چگونه پاره‌ای از شعرهایم را گفتم2». ماهنامة بایا. شمارة3: 25-30.
براهنی، رضا (1391) خطاب به پروانه‌ها و چرا من دیگر شاعر نیمایی نیستم. چاپ پنجم. تهران: مرکز.
براهنی، رضا (بهار 1386) «سنت، تجدد و پسامدرنیسم در شعر فارسی». فصلنامة قال و مقال. شمارة 1: 11-32.
پاینده، حسین (1386) «رمان پسامدرن چیست». ادب‌پژوهی. شمارة2: 11-47.
پاینده، حسین (1381) «سیمین دانشور: شهرزادی پسامدرن». کتاب ماه ادبیات و فلسفه. شمارة 63: 72-81.
پاینده، حسین (1383) «فراداستان: سبکی از داستان‌نویسی در عصر پسامدرن». کتاب ماه ادبیات و فلسفه. شمارة 84: 12-37.
تسلیمی، علی (1383) گزاره‌هایی در ادبیات معاصر ایران. تهران: اختران.
ثمره، یدالـله (1388) آواشناسی زبان فارسی. چاپ هشتم. تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
دادفرما، مهدی (1390) جریان‌های عمدة شعر نو پس از انقلاب با تکیه بر جریان موسوم به شعر پیشرو. پایان‌نامة دکتری. دانشکدة ادبیات دانشگاه خوارزمی تهران.
دریابندری، نجف (1377) «بیلی باتگیت (نمونه‌ای از ادبیات پست‌مدرن)». کتاب ماه ادبیات و فلسفه. شمارة 13: 8-11.
شفیعی‌کدکنی، محمدرضا (1380) شعر معاصر عرب. تهران: سخن.
شفیقی، احسان و بیژن ظهیری‌ناو (1388) «نگاهی انتقادی به مؤلفه‌های شعر دهة هفتاد در تاریخ ادبیات معاصر». مجلة تاریخ ادبیات. شمارة 62: 99-122.
شمس‌لنگرودی، محمد (1377) تاریخ تحلیلی شعر نو. 4 جلد. (ویراست دوم). چاپ دوم. تهران: مرکز.
شمیسا، سیروس (1388) نقد ادبی. چاپ سوم. تهران: میترا.
فرشیدورد، خسرو (1384) دستور مفصل امروز. چاپ دوم. تهران: سخن.
کیکاووس‌بن‌اسکندر، عنصرالمعالی (1390) قابوس‌نامه. تصحیح غلامحسین یوسفی. چاپ هفدهم. تهران: علمی و ‌فرهنگی.
موسوی، حافظ (1389) پانوشت‌ها. تهران: آهنگ دیگر.
هجویری، علی‌بن‌عثمان (1390) کشف‌المحجوب. تصحیح محمود عابدی. چاپ هفتم. تهران: سروش.
یزدانجو، پیام (1381) ادبیات پسامدرن (ویراست دوم). تهران: مرکز.