[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: ::
برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
ابوحیان توحیدی برفراز تقابل‌های دوگانه نظم و نثر در سنت ادبی- بلاغی اسلامی‌
فرزاد بالو1، سیاووش حق‌جو2
1- دانشگاه مازندران ، farzad_baloo@yahoo.com
2- دانشگاه مازندران
چکیده:   (76 مشاهده)
ابوحیان توحیدی با فراروی از تقابل‌های دوگانه، بی‌آنکه جانب نظم یا نثر را بگیرد، با رویکردی فلسفی و زیبایی‌شناختی، سویه‌های دیگری از نسبت میان نظم و نثر را آشکار کرده است. او با بازخوانی اقوال طرفداران نظم و نثر معتقد است که درباب شعر و نثر نمی‌توان حرف آخر را زد. آن‌گاه، پس از تبیین ماهیت سخن و انواع آن، به امتیازات نظم و نثر از زبان طرفداران آنها می‌پردازد؛ ازجمله اینکه نظم صناعت است و دست عموم مردم به آن نمی‌رسد، درحالی‌که نثر زودیاب‌تر است و گرایش عامه سخنوران به‌جهت سهولت به‌سوی آن است. نثر برای آراستگی به شعر نیازمند است اما شعر نیازی به نثر ندارد. شاعر افق بی‌کرانه در پیش دارد و نویسنده میدانی کران‌مند، و در مقابل، نثر بنیاد سخن است و نظم فرع آن. نثر عاری از تکلف است و شعر مشحون از الزامات شعری. نثر از خرد وام می‌گیرد و نظم از احساس. با وجود زیبایی صوری نظم، نثر اصیل‌تر و شریف‌تر است و... . سرانجام، نتیجه می‌گیرد که فضیلت و برتری‌های نظم و نثر انکارناپذیر است و بهترین نوع سخن آن است که صورت آن بین نظم و نثر باشد، ولی نه نظم باشد و نه نثر. این نوشتار ضمن نقل عینی آرای طرفداران نظم و نثر، به تحلیل رویکرد فراثنویت‌انگار توحیدی در الامتاع و المؤانسه می‌پردازد.
واژه‌های کلیدی: نظم، نثر، تقابل دوگانه، بلاغت، ابوحیان توحیدی
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: نظریه های ادبی
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML     Print



برگشت به فهرست مقالات برگشت به فهرست نسخه ها
دوفصلنامه زبان و ادبیات فارسی Half-Yearly Persian Language and Literature
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4258